جز یاد پر از تاب و تبت در دلن من خبر از یاد کسی نیست

در گوشه ی تاریک اتاقم فقط از چهره ی زیبای تو یادیست

                                                  صد حیف که در آن گوشه بجز سایه ای مبهم ز گلی چیز دگر نیست

                                                                                                                               ( حامد )

                                                           عمری از ساز و نوایم که کسی نازم نکرد

بی تو هر لحظه دلم غمناک بود

                                                            گریه ها کردم کسی شادم نکرد

سالهاست اینجا دلم بی همدلیست

                                                            همدلی پیدا نشد همدلی با ما نکرد

گر دلم روزی شکست از دست دوست

                                                            راز آن بود که اشکم دید و فریادی نکرد

                                                                                                                ( حامد )