باغ امسال چه پاییز عجیبی دارد

غنچه شوقی به شکوفا شدنش نیست دگر

با خبر گشته که دنیا چه فریبی دارد

خاک کم اب شده مثل کویری تشنه

شاید از جای دگر مزرعه شیبی دارد

سیب هر سال در ایم فصل شکوفا میشد

باغبان کرد فراموش که سیبی دارد

رفتی و ندیدی که چه محشر کردم

با اشک تمام کوچه را تر کردم

                                           دیشب که سکوت کوچه دق مرگم کرد

                                           وابستگیم را به تو باور کردم

سیب سرخی را به من بخشید و رفت

ساقه ی سبز دلم را چید و رفت

                                                   عاشقی های مرا باور نکرد

                                                    عاقبت بر عشق من خندید و رفت

اشک در چشمان خیسم حلقه رد

بی مروت گریه ام را دید و رفت